پاييز..
بوي پاييز..
پاييزي که فصل بزرگ شدن بود. "من ديگر به مدرسه مي روم" ها.
بوي پاييز بوي عاشق شدن هاست.
بوي خوب کيف مدرسه و لقمه ي نان و پنير له شده اش.
بوي گند جوراب بغل دستي و کلاس نم کشيده.
بوي خوب پاک کن هاي شکسته.
بوي دوستي هاي ناباب و شايد هم باب.
بوي مداد جويده و هراس از سوال معلم.
بوي دردسرهاي نشان دادن کارنامه به بابا و کمربند و آدم نشدن ها.
بوي زنگ تفريح و کالباس.
بوي فرار و نيرنگ و پشيماني.
بوي کاهگل هاي کاکائويي و گذشتن از زیر ناودان همسایه با چتر سوراخ و باران بازي.
بوي رخت خواب گرم و خوابيدن با لباس و خستگي.
بوي راه پر حادثه مدرسه.
بوي جواني و هزار رايحه.
بوي گريه.
بوي باران.
بوي پاکي.
بوي تنهايي.
بوي آغوشت.
بوي عشق.
بوي شيدايي.
بوي تو!

پاييز آغاز پايان است!
پاييز فصل من است!